Geschiedenis periode 1921-1945

Bron:
N.S.V 60 jarig bestaan jubileumboek, geschreven door Wim van Zundert en Johan Goorden.

Rond de jaarwisseling 1920-1921 besloot een groepje jonge mannen uit Nispen om ‘s zondags een partijtje te voetballen. Op 15 februari 1921 kwamen zij voor het eerst bij elkaar en werd het eerste bestuur gekozen. Voozitter werd Cor Verpalen, die heel lang secretaris is geweest. Jos van Hees werd secretaris-penningmeester en Frans van Meel en Cor van Wesel werden commissaris. De club startte met een lege kas, kon geen terrein huren, maar kreeg toch een stuk hei gratis in huur op ‘de wallen’ achter de boerderij van Willem Peeters. Daar groeide beslist geen gras, alleen hei en voetballen was onmogelijk door de boomstompen en mastepinnen. Er was ge-egaliseerd en gegraven en het gevolg was dat er tenminste gevoetbald kon worden. De eerste voetbal was er een van Vic Aerden, wantz elf kon men er geen kopen. De club kreeg de naam S.D.W. (Samenspel Doet Winnen) en werd gevestigd bij cafe “Veehandel” van P. Verpalen, waar tegenwoordig “Zaal Verhoeven” is gevestigd. Daar werd opnieuw een bestuur gevormd met o.a. Frans Vermeeren, die als soldaat-commies in Nispen woonde, Vic Aerden, C. Raats, C. Meeusen, C. Verpalen (eerste aanvoerder) en C. Mathijssen als leider.

De belangstelling voor de club groeide en en op 15 augustus 1922 werd verhuisd naar een echt terrein op de ‘jagers’ van Giel van Heybeek, dat door de toenmalige voorzitter Frans Vermeeren werd geopend. Ook werd het eerste elftal geinstalleerd met als aanvoerder Cor Verpalen, Rinus Nelemans, Louis Uitdehaag, Fons Oostvogels, Toon Derks, Frans Verpalen, Guust Bakx, Toon van wesel, Jan van Eekelen, Hugo van der Velde en Kees Verhoeven met als leider-scheidsrechter Kees Matthijssen. In 1922 sloot men zich aan bij de Katholieken Voetbalbond afdeling Roosendaal. Bij deze bond werd de S.D.W.-voorzitter gekozen tot kringvoorzitter. Dat onze club toen al over een goed elftal beschikte bleek wel uit het feit dat het backstel Jan van Eekelen en or Verpalen gekozen werden voor het keurelftal in het bisdom Breda. Later werd Cor Verpalen nog verkozen voor het missie-elftal, dat in Amsterdam zou spelen, doch deze wedstrijd ging jammer genoeg niet door.

Daar de genoemde bond in 1923 liquideerde ging men over in het Vlaamse(!) Sportverbond. Dit waren de Belgische en Nederlandse clubs zoals bijv. Olympia, Kalmthout, Horendonk, Putte, enz. In deze bond werden drie competities gespeeld en werd S.D.W. tweemaal kampioen met als rivaal vv Kalmthout. Het ging S.D.W. goed af en vooral mede door de hardwerkende personen zoals bijv. Jan Verpalen, Dolf Kraus, Christ Oosterbos, Gebrs Willemsen, Gebrs Verbocht. Het spelersaantal werd in 1922 ook nog versterkt toen de Kruisstraat aansloot bij S.D.W. o.a. Kees Verhulst, Koos Vos, Jan Rommens, G. van Osta, Gebrs Dekkers.

Naast voetbal ging men zich ook bezighouden met atletiek. S.D.W. bezat goede afstandslopers zoals bijv. Jan en Cor Verpalen, Louis Suykerbuyk, Louis Verhoeven, Kees Nieuwlaat, Kees Heeren, Wim roover, T. Jongenelen. Er werd deelgenomen aan nationale en internationale wedstrijden met zeer goede uitslagen. Ook de dames lieten zich niet onbetuigd zoals de uitslag te langeweg liet zien. 1. Hermien Kools, 2. Klazien Verpalen, 3. Mina Verpalen. Jaarlijks werden op 15 augustus op het terrein van de ‘jagers’ atletiekwedstrijden en volksspelen gehouden dat zeer veel bekende atleten en bezoekers trok.

In 1927 is S.D.W. gaan spelen in de Brabantse Voetbalbond (B.V.B.). In deze periode moest ook de clubnaam veranderd worden, daar er nog een vereniging was met de naam S.D.W. Op de gehouden vergadering werd toen de naam Nispense Sport Vereniging (N.S.V.) gekozen. Het elftal dat men toen bezat bestond uit de spelers Toon van Overveld, Jan Rommens, Janus Dekkers, Louis Suykerbuyk, Kees Nieuwlaat, Louis Verhoeven, Flip van Gool, Toon Hellemons, Knobel, van Zitteren, Piet Willemse. uit deze tijd weten we, dat Peerke Willemse corners kon nemen, ineens vanaf de cornervlag erin en dat Jan Rommens een back was, die iedereen kon vloeren. N.S.V. speelde toen in de tweede klasse.

Het seizoen 1929/1930 werd een succesjaar. N.S.V. mocht promoveren en speelde eerste klasse B.V.B. Onze club werd kampioen en dit mag wel een buitengewone prestatie worden genoemd, temeer daar zij nog maar voor het eerste jaar in deze afdeling speelden. In dit jaar behaalde de atleten van onze vereniging 11 eerste, 10 tweede, 7 derde, 5 vierde en 2 vijfde prijzen. Een grote huldiging viel de vereniging ten deel en zelfs de sterkste tegenstanders die een klas hoger speelden moetsen erkennen, dat N.S.V. volgend jaar weer kampioen werd.

Hierna kwam er een andere tijd mede door het ontbreken aan medewerking. Enkele spelers hingen hun schoenen aan de haak. Er werden meer wedstrijden verloren dan gewonnen, de actviteit verflauwde en ondanks alle pogingen van het bestuur de club staande te houden konden zij niet voorkomen dat er een rustperiode van ongeveer twee jaar werd ingegaan. Men zou de rustperiode van onze club kunnen toeschrijven aan de crisis en malaise in deze tijd.

Maar het oude N.S.V.-bestuur besloot na een jaar weer wat leven in de club te blazen. Een nieuw bestuur onder de voorzitterschap van Gijs van raay, secretaris Cor Verpalen en Jan Loos penningmeester, kon zelfs weer een elftal samenstellen. Er werd toen gespeeld op een weiland in Moerendaal. Had men vroeger last van zand op ‘de wallen’, hier was het water dat de spelers parten speelde.

Na 1930 verminderde de atletiek-animo, maar met voetbal ging het de goede kant uit. De jongens van het patronaat kwamen ook bij N.S.V. voetballen, o.a. Louis Breugelmans, Marijn van den Brand (Scherens) en werd besloten te gaan voetballen in katholiek verband. Het eerste elftal werd ingedeeld in de eerste klasse en het tweede elftal in de derde klasse R.K.V.B. Er werd een nieuw bestuur gekozen, mede doordat men in katholiek verband ging spelen. Kees Matthijssen werd voorzitter, terwijl de overige functies hetzelfde bleven. Steeds had N.S.V. vreemde spelers op moeten stellen om een goed elftal op de been te brengen. Dit duurde echter niet lang meer, want bij de reserves waren zulke goede krachten aanwezig dat deze zo in het eerste elftal meekonden. De voornaamste spelers in die tijd waren Bert Vogel (samensteller gedenkboek N.S.V. 25 jaar), Leon Bakx, Louis Dekkers, Kees Schepers, Jos Loos, Hugo Loos, Arn. Dekkers, Louis Breugelmans, Toon Hellemons, Marijn van den Brand, Wim Dekkers, terwijl ook Louis Suykerbuyk, Jan Rommens en L. Nieuwlaat nog veel wedstrijden voor het eerste elftal meespeelden. Bij de reserves speelden o.a. Martien van Pul, Janus Verbraak en Toon Ossenblok. De reserves werden in 1935/1936 kampioen.

Voor een Roosendaals elftal in deze jaren werden ook N.S.V.-ers gekozen o.a. Jos Loos en Louis Breugelmans. Dit elftal moest spelen in Antwerpen en onze spelers voldeden uitstekend. Zo zelfs, dat menig bestuur trachtte hen in hun club te krijgen. Hieraan werd echter geen gevolg gegeven.

N.S.V. werd kampioen in de eerste klasse K.B.V.B. in 1936/1937. Het volgende seizoen speelde N.S.V. in de derde klasse I.V.C.B. en eindigden zij op de vierde plaats. Maar in ditzelfde jaar kreeg de club weer een geweldige tegenvaller. In Roosendaal werd namelijk door de K.V.W. Sigarenfabriek een voetbalclub opgericht en verloor N.S.V. 7 of 8 goede spelers. Misschien door dit feit ontmoedigd, lieten zich nog verschillende andere spelers zich bepraten en sloten zich ook bij andere verenigingen aan. N.S.V. was gehavend en van doorspelen kwam niets meer.

Weer kwam er een rustperiode mede door de tweede wereldoorlog. Het duurde tot 22 september 1940 voor alles weer in orde was, (een nieuw bestuur, een nieuw terrein) want het terrein van de ‘jagers’ waren wij kwijt. Er werd weer een nieuw terrein gevonden aan de bergsebaan (De Brouwerse Geer). Het nieuwe bestuur werd gekozen na een stemming die bleef duren. Rinus Veraart werd voorzitter, Jac Clarijs secretaris, Toon Ossenblok penningmeester, Jan Loos en Aart Dekkers leden.

In het competitieseizoen 1940/1941 kwam ons eerste elftal uit in de eerste klasse afdeling Noord-Brabant. N.S.V. eindigde op de vierde plaats. September 1941 droeg onze voorzitter zijn baantje aan een ander over wegens studie en kregen we een geheel nieuw bestuur. Bij deze stemming werden er meer briefjes ingeleverd dan er uitgedeeld waren! Gekozen werden Jos Loos voorzitter, Jac Clarijs secretaris, Cees Akkermans penningmeester, Louis Breugelmans en Louis Dekkers leden.

Het voetbaljaar 1941/1942, toen N.S.V. in de kring Roosendaal uitkwam, was van geen bijzondere betekenis en ook het seizoen 1942/1943 niet, ofschoon het weer steeds beter ging draaien. In die tijd werden ook nog de beruchte wijkavondwedstrijden om het kampioenschap van Nispen gehouden. De Bergsebaan wist het vaatje bier te winnen (echter alleen het vaatje, het bier was al door een andere wijk opgedronken!).

Na hard werken en tobben viel ons in 1943/1944 de eerste plaats ten deel en ons tweede elftal wist ook een goede tweede plaats te bemachtigen. Ons eerste elftal wist echter niet te promoveren. Het bestuur werd weer eens gewijzigd in de volgende functies: Voorzitter J. Wiersema, secretaris Jac Clarijs, penningmeester Aug. van Nassau, leden L. Dekkers en W. Haanse.

Hierna kwam de bevrijding zo langzamerhand en kroop men in de schuilkelders. Toen de oorlog voorbij was bleken we er beroerd vanaf gekomen te zijn. We hadden niets meer, alleen nog een stuk terrein vol met gaten en kuilen. Maar N.S.V. zou N.S.V. niet zijn om ook deze tegenslag weer te boven te komen. Er kwam weer eens een nieuw bestuur door het vertrek van de heer Wiersema. A. Hellemons werd voorzitter, Jos Loos vice-voorzitter, Jac Clarijs secretaris, Jan Machielse en Aug. van Nassau leden. Met dit bestuur ging men in 1946 het zilveren jubileumjaar in.

Ga naar de periode 1946-1960