Wedstrijdverslagen NSV JO19-1

Met de carnavalsliedjes nog nadreunend in de oren moest vandaag de knop weer om naar de realiteit, de uitwedstrijd tegen SVC JO19-1 stond namelijk op het programma. Terugkijkend naar mijn notities zie ik dat ik maar bar weinig heb opgeschreven. Dat kan eigenlijk maar 2 dingen betekenen. Of het was zo spannend en zenuwslopend met vele hoogtepunten dat ik de tijd niet kreeg om iets te noteren, of er viel misschien niet zo veel te schrijven omdat het niet zo best was. Ben bang dat de eerste stelling helaas niet op waarheid berust. Wat niet in ons voordeel was, zonder dit als excuus te gebruiken, waren de 6 afwezigen vanwege ziekte, blessure en schorsing. Desondanks hadden we met degenen wel aanwezig gewoon een volwaardig team op het veld staan dat in normale doen zeker een mooie prestatie zou moeten kunnen neerzetten. Helaas bleek daar op het veld niet veel van terecht te komen. Denk dat zolang ik me kan heugen, dit één van onze minste wedstrijden sinds jaren is geweest. Waren de tegenstanders dan zo goed? Was best een leuk team met één duidelijke uitblinker, hun rossige nr. 10. Bij vele acties en bij bijna elk doelpunt was hij betrokken of was hij de afmaker. Maar ook dit is een zwak excuus voor de geleden nederlaag. Hem werd ook het podium gegund om zijn kunsten te mogen vertonen. Geef je zo’n gast weinig ruimte dan komt ook hij minder goed uit de verf. Denk daarom dat we eerst maar eens in de spiegel moeten kijken naar waar het vandaag bij ons aan ontbrak. Totaal geen rust aan de bal. Vele foute keuzes, foute inspeelpasses en aannames. Te vaak de “weg is weg” methode toegepast waardoor we heel veel balverlies leden om hiermee de tegenstander het veldoverwicht te gunnen. De voorste linie werd maar amper bereikt en hun keeper hebben we over de gehele wedstrijd gezien maar welgeteld 2 keer op de proef kunnen stellen. Oké, natuurlijk stond er een zuidwesterstorm langs over het veld, maar ook daar heeft de tegenstander last van. En oké moest Délano in de rust gewisseld worden vanwege een handblessure, maar toen stond het al 3-0. Met de uiteindelijke 5-0 zijn we zowel letterlijk als figuurlijk van het veld geblazen. Toch nog even een kort verslag over de wedstrijd: Met de eerder genoemde storm vol in de rug speelde het begin van de eerste helft zich vooral op de helft van SVC af. Eerste speldenprikje was van Melvin, maar zijn schot ging over. Kort daarop mocht SVC het in de counter proberen, maar dit schot ging naast. Na een vrije trap van SVC tegen de wind in bleef de bal achter onze verdediging hangen. Hun nr.10 anticipeerde hier handig op, pikte de bal op en liet de uitkomende Délano kansloos. Ook de 2-0 kwam van zijn voet. Na slecht uitverdedigen over links mocht hij vanaf de 16 meter schuin voor het doel vrij inschieten, wat hij bekwaam deed. Hierna kwamen wij gesteund door de wind nog een aantal keren over de middellijn. Dit leverde een vrije trap op welke door Ticho werd overgeschoten. Daarna onze eerste echte poging op doel. Het schot van Stan ging richting kruising, maar de keeper kon hem tot corner verwerken. Na ongeveer een halfuur spelen stond de 3-0 al op het bord. Een scherpe voorzet vanaf rechts werd rond de penaltystip tot in de hoek bij de 2e paal verlengd. In een uiterste poging deze bal nog te keren schuurde Délano met zijn pink over de grond. Deze onnatuurlijke beweging leverde hem, wat achteraf op de huisartsenpost is geconstateerd, waarschijnlijk een scheurtje in z’n vinger en beschadigd kapsel op. Maar het spel ging verder en een schot van Melvin, die hard en rakelings naast ging, luidde de rust in. Na rust ging Stan keepen omdat het niet verstandig was om Délano verder te laten spelen. Nu moesten we tegen de wind in opboksen. Dit leverde ons tot de laatste 5 minuten haast geen enkele goed lopende aanval op. Het lukte veel te weinig om een medespeler te vinden, laat staan een fatsoenlijke combinatie aan te gaan. Met fysieke strijd probeerden we onze onmacht met regelmaat te compenseren, hierbij de grens van de scheids opzoekende. Dit resulteerde uiteindelijk in een gele kaart en 10 minuten bedenktijd voor Sietse. Hiervoor viel al de 4 en 5-0. Bij 4-0 stond Jan en alleman te kijken wie de bal weg zou trappen. Uiteindelijk dus niemand en kon hun nr. 10 weer vrijuit de hoek uitzoeken. Het wordt een beetje eentonig maar ook de volgende kans was weer voor hem, maar een uitkomende Stan verkleinde zijn doel dusdanig dat de bal naast ging. Zijn blok rond de middellijn leverde hem wel zijn 4e en SVC 5e doelpunt op. In zijn rush richting Stan kon hij niet afgestopt worden en liet de bal wederom tegen de touwen belanden. Ook de 6-0 leek in de maak, maar de vrije trap schampte de kruising. Even leek het er nog op dat we alsnog een eretreffer mochten bijschrijven, maar ook dat was ons niet gegund. De corner van Brian viel via Sven in de voeten van Sieb, maar zijn inzet werd op de doellijn gekeerd. Gelukkig blies de scheids daarna vrij snel af en verlieten wij met het schaamrood op de kaken het veld.
Vandaag stond de verschoven wedstrijd tegen SPS JO19-1 op het programma.

Een tegenstander die we nog nooit eerder hadden getroffen en die ook pas vandaag hun eerste wedstrijd gingen spelen. Dus een grote onbekende. Reden temeer om geconcentreerd aan de wedstrijd te beginnen en ons niet te laten verrassen. Maar dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. We lieten ons te gemakkelijk het kaas van het brood eten. Gaven niet thuis in 1 tegen 1 duels en gaven veel te veel ruimte weg waar de Zeeuwse opponent gretig gebruik van maakte. Meerdere keren kwamen ze door het midden sterk opzetten en vonden telkens, ook over de zijkanten, de vrije man. Positioneel deden ze dat veel beter dan wijzelf. Gevaarlijk zeilde de bal een aantal keren voorlangs en ook de corners brachten keer op keer gevaar. Ons eerste wapenfeit was een vrije trap van Sietse. Maar zijn schot/voorzet werd door de keeper onschadelijk gemaakt. Te weinig konden wij vat op de tegenstander krijgen en een tegendoelpunt lag op de loer. Deze viel inderdaad dus ook. Door het midden werd hun spits diep gestuurd en ook de uitkomende Délano kon niet voorkomen dat de bal vanaf rand 16 binnen werd geschoten. Op dat moment zeker een verdiende achterstand. Dat die stand tot aan de rust op het bord bleef staan, was soms meer geluk dan wijsheid.

Een aantal keren was SPS dicht bij een 2e treffer maar hun schoten gingen over en naast. Ook bij een aantal scrimmages was vrouwe Fortuna aan onze zijde. Te weinig konden we hier tegenover zetten, want buiten de vrije trap van Brian, die de keeper uit de lucht kon plukken, viel er niet veel meer te noteren. Daar de achterstand nog maar 1 doelpunt betrof was het zeker nog geen verloren partij. Noodzaak was dan wel om het in de tweede helft over een andere boeg te gooien om hiermee zelf kansen te gaan creëren en te voorkomen dat de tegenstander kansen krijgt, wat in de rust nog even duidelijk werd gemaakt. Dat deze boodschap aangekomen was bleek al snel. De wedstrijd kantelde in ons voordeel. Nu hadden we wel het balbezit en konden we wel over de flanken de achterlijn halen. Alleen de eindpass of afwerking bleef vooralsnog hierbij achter. Verdedigend bleef het opletten, zoals bij die indraaiende corner, die onderkant lat schampte. Eerste kansje voor ons was voor Dion. Zijn schot, na een corner, verdween via de tegenstander naast. Corners bleven de tweede helft aan beide zijdes gevaarlijk. Zo moest Délano kort daarop hierbij tot 2 maal toe ingrijpen, maar kwam andermaal als winnaar uit de strijd. Ons spel verdiende op dat moment wel een gelijkmaker. Die kwam van de schoen van Jordy. Een hardwerkende Dion veroverde op het middenveld de bal die precies bij Jordy in voeten viel. Zonder na te denken vuurde hij de bal vanaf een meter of 25 tegen de touwen. Een prachtige treffer die iedereen verraste.

Ook SPS ging nog voor de 3 punten maar verder dan wat schoten vanaf afstand kwamen ze op dat moment niet. Bij ons was het voorbereidende werk wel goed verzorgd, maar de eindpass en/of afronding bleef hier nog bij achter. Tot het moment dat Sieb over links weer op kwam draven. Zijn verre voorzet viel precies bij de inlopende Melvin bij de 2e paal in de voeten, dus 2-1. Het vuur was hiermee nog niet gedoofd, want nog meerdere kansen vielen ons ten deel. Maar zowel de kans van Brian na een combinatie tussen Sven en Jordy, als de kans van Jordy na een steekballetje van Melvin gingen over. Taak was nu om deze voorsprong vast te houden en achterin niets meer weg te geven.

Dit leek ons te gaan lukken totdat met een crosspass hun linker spits werd diep gestuurd. Délano besloot ook uit te moeten komen, maar de spits was met een slim lobje zowel Kevin als Délano de baas. De bal leek in de verre hoek binnen te vallen, maar raakte net voldoende de lat en/of paal om niet over de doellijn te gaan. De kopbal in de rebound daarna ging gelukkig over. Hier gingen we echt door het oog van de naald. De laatste minuten konden we de wedstrijd uitvoetballen en waren de 3 punten ons deel. Terugkijkend naar de eerste helft onverdiend, kijkend naar de tweede helft loon naar werken.
Na ruim 2 maanden winterslaap mochten we vandaag eindelijk weer eens aan het gras ruiken. Onder een mooi voorjaarszonnetje trapten we om 15.00 uur in Roosendaal af tegen DVO’60 JO19-2.

Nog ietwat onwennig drukten we toch meteen ons stempel op de wedstrijd. Met een hoge balsnelheid en goed positie kiezend kwamen we er combinerend steeds mooi uit. Vooralsnog was het veel middenveld spel, want grote kansen kwamen er nog niet. Soms dreven we de combinaties ook te ver door en werd er te laat gekozen om eens af te vuren. Eerste echte kans was voor Melvin na een pass van Sieb die sterk was doorgestoomd over de linkerflank. Helaas raakte Melvin de bal niet goed met als gevolg een simpele opraapbal voor de keeper. Ook onze voorzetten vanaf de zijkanten brachten onvoldoende gevaar en konden door de DVO verdediging of keeper simpel onschadelijk gemaakt worden. Nadat eerst Melvin nog had naast geschoten, na een 1-2 tje met Merijn, en Luc had naast gekopt na een mooie actie op de achterlijn en dito voorzet van Ticho konden we de eerste grote kans voor DVO noteren. In de counter kwamen ze op de 16 tot een scoringskans, maar dit schot zeilde over. Het werd daarom tijd om ons veldoverwicht om te gaan zetten in doelpunten en ons niet in slaap laten sukkelen door DVO zodat zij in de counter hiervan konden profiteren. Verdedigend zaten we er kort op. Zowel Joost als Sieb gaven weinig ruimte weg en Rob en Paul zorgde voor rust in het centrum. Na wederom een aanval over vele schijven kwam uiteindelijk Merijn in scoringspositie, maar ook zijn schot miste venijn. Kort daarop kwamen we terecht wel op voorsprong. Een schitterende pass van Paul met buitenkant rechts viel mooi bij Luc in de voeten en hij was op weg om te gaan scoren. Echter werd hem onrechtmatig de voet dwars gezet door een DVO verdediger. Kordaat wees de scheids vanaf afstand naar de stip. Gelukkig hadden we geen VAR, want uit betrouwbare bron hadden we intussen vernomen dat de overtreding al buiten de 16 was gemaakt. Ticho liet zich niet van de wijs brengen en schoot de bal vanaf 11 meter tegen de touwen. Tot de rust kregen we nog meerdere kansen om de score te verhogen, maar het wilde maar niet lukken om de 0-2 op het bord te krijgen. Kansen waren er o.a. voor Melvin, maar zijn schot werd gekraakt. Sven kopte ruim over na een corner van Ticho. Tot 2x toe kapte Sieb daarna zijn tegenstanders uit om daarna de bal perfect op Jordy terug te leggen. Hij schoot met links hard op goal, maar de keeper redde bekwaam. Laatste kans voor de pauze was wederom voor Melvin. Een mooi geplaatst schot viel over de keeper helaas precies op de lat. In de scrimmage hierop volgend was bijna niet meer te volgen wie wel of niet de bal raakte, maar een doelpunt werd het niet.

Na rust misten we een beetje het vuur uit de eerste helft. We werden slordiger in de aannames en passes en moesten dit steeds vaker met een overtreding recht zetten. Dit was natuurlijk precies waar DVO op zat te wachten. Hun meeste gevaar kwam juist uit vrije trappen of diepe ballen. Ons lukte het op dat moment niet echt meer om de mooie combinaties van voor de pauzes terug te vinden. Kansen kwamen er ondanks dat gemis toch. Sieb zette met een steekballetje Dion vrij voor de keeper. Die verkleinde echter zijn doel dusdanig goed dat hij het schot van Dion kon keren. Even later werd Melvin in positie gebracht na een pass van Paul, maar hij raakte de bal maar half. De bal belandde bij Dion, maar zijn schot ging naast. De verlossende 0-2 viel kort daarop alsnog. Na een actie van Melvin, met de nodige schijnbewegingen over de as van het veld, kwam de bal bij Jordy, die de bal binnen kon schuiven. Hierna vonden we weer iets terug van het goede spel van de eerste helft en konden we elkaar weer beter vinden. Met Thimo en Ticho op de flanken konden we het spel de nodige breedte meegeven. Ook achterin voetbalde Délano lekker mee, was altijd aanspeelbaar en zorgde mede daar samen met Rob, Sieb en Sietse voor de nodige rust in het spel en werden er nauwelijks noemenswaardige kansen weggegeven. Even later weer een hachelijke situatie in de 16 van DVO. Maar zowel Dion, Jordy, Thimo en Melvin lukte het niet om te scoren. Ook de schoten van Paul, die het tot tweemaal toe vanaf afstand probeerde, misten niet veel later de juiste richting. Even leek het nog 1-2 te worden maar Délano keerde de bal, uit één van de spaarzame tegenaanvallen van DVO, die net onder de lat dreigde binnen te vallen, bekwaam. Wederom een scrimmage voor het doel van DVO was onze laatste kans om de score te verhogen, maar andermaal slaagde o.a. Jordy, Dion en Sietse er niet in om de bal binnen te prikken. Moet gezegd worden dat ook de keeper hier een knappe bijdrage in had. In nagenoeg de laatste minuut hadden we wederom het voordeel van de niet aanwezige VAR. Overduidelijk kwam de bal binnen de eigen 16 bij Melvin, die de verdediging vrijwillig te hulp had geschoten, op zijn arm en verdween daardoor over de achterlijn. Corner besliste de scheids en dus geen penalty tegen. Kort na deze meevaller was de wedstrijd ten einde en waren de eerst 3 punten binnen.
Er is een gezegde: Om in een competitie mee te dingen voor de titel zul je ook je slechte wedstrijden moeten winnen.

En in die missie zijn we vandaag met vlag en wimpel geslaagd. We toonden als nooit tevoren onze eigenschap om ons naadloos aan te passen aan de kwaliteit van onze tegenstander, vanmiddag Unitas JO19-4. Dat daarmee het aanzien van de wedstrijd, ondanks het fraaie nazomer weer, tot onder het vriespunt was gedaald, daar maalden we blijkbaar niet om. In de eerste minuten zag het er nog niet eens zo slecht uit. We hadden zeker het betere van het spel wat ook resulteerde in een aantal kansen. Na een steekballetje van Jarmo vond Merijn de keeper op zijn pad en werd een hobbelend schot door de keeper tot corner verwerkt. De 0-1 viel uit een corner van Luc. Slim liep Dion onder de bal door waardoor de bal op rand 16 bij Sven in de voeten viel. Zonder twijfel verdween de bal over de doellijn. We hadden de druk er toen goed op zitten en hadden veelvuldig balbezit. Een schot van Melvin had zeker meer verdiend, maar deze spatte uiteen op de kruising. Toch verdubbelden we al snel de score. Na een een-tweetje tussen Paul en Melvin kon eerstgenoemde de bal vanaf de achterlijn voorleggen. Jarmo liep de bal binnen. Ook de 0-3 kwam van zijn voet. Op de middellijn was Dion zijn tegenstander met de kop de baas en wist de bal bij Jarmo te krijgen, die op kon rukken naar de 16. Met alleen de keeper nog voor hem maakte hij geen fout en liet het net voor de derde keer bollen. Niet veel later zag Melvin zijn afstandsschot over de verre kruising zeilen en wist de keeper redding te brengen na een vlammend schot van Brian in de korte hoek. Dit beloofde dus veel goeds, maar helaas was het hierna veel kommer en kwel. Als we de verkregen kansen daarna simpel hadden uitgespeeld, en niet zo onrustig aan de bal waren geweest had de ruststand veel hoger uit kunnen (of moeten) vallen. Maar we lieten de touwtjes wel erg gemakkelijk vieren en gunde Unitas keer op keer de bal. Dat hieruit zelfs gevaarlijke counters uit voort kwamen hadden we enkel en alleen aan onszelf te danken. De eerste 2 uitbraken van Unitas wist Stan (1e helft weer als keeper onder de lat) onschadelijk te maken door bij de eerste snel uit te komen en bij de tweede de bal te vangen uit een vrije trap. Vervolgens mocht de Unitas spits door de verdediging heen soleren om gevaarlijk uit te halen, maar zijn schot verdween aan de voor ons gunstige kant van de paal, dus naast. Voordat Unitas de volgende kans kreeg hadden wij nog een uitgelezen mogelijkheid om de score verder op te voeren, maar Dion wist de bal niet tussen de palen te krijgen na een corner van Brian die in 2e instantie bij hem in de voeten kwam. Daarna gebeurde het onvermijdelijke: Unitas wist te scoren. Na een diepe bal mocht hun spits vrij oprukken tot aan Stan en wist hem na een 1 op 1 situatie te passeren. Zelfs met het povere spel wat we op de mat wisten te leggen kregen nog meerdere kansen voor rust. Melvin was goed op dreef met zijn afstandsschoten. Werd eerst zijn dropshot nog door de keeper gepareerd, ook zijn volgende, die prachtig in de verre kruising leek te vallen, kon hij met de vingertoppen alsnog keren, maar de bal viel daarmee precies in de voeten van Jarmo, dus toch 1-4. Daarna leek het 2-4 te worden nadat Sven onder de bal door ging en de spits de bal over Stan heen wist te lobben, maar we hadden de mazzel dat de bal net naast ging. Wijzelf kregen voor rust nog een 5-tal grote kansen, 2x Melvin, Dion en 2x Merijn, maar lukte het niet te scoren. Het laatste schot van Unitas die over de verre hoek heen ging luidde de verlangende rust in.

Na rust hadden we Jarmo onder lat geposteerd en mocht Stan zich weer een keer als voetballer uitleven. Het aantal kansen die we creëerden waren ontelbaar maar door ons slordig spel smoorden deze te vaak in de afronding. Was het laatste half uur van de 1e helft al niet erg best, de 2e helft deed daar allerminst voor onder. Ondanks dit getoonde en ons onwaardige spel wisten we niettemin 2 keer te scoren. Het steekballetje van Melvin viel precies in de loop van Luc die hard binnenschoot. Na sterk doorzetten van Stan over de rechterflank wist hij met zijn voorzet Dion bij de 2e paal te vinden, die dit buitenkansje gretig in ontvangst nam. Zelfs hierna konden we ons niet verlossen van de slordigheden. En het excuus dat dit legitiem was gezien de score is er één van het zwakkere soort. Door ons spel gunden we Unitas de nodige kansen. En de eerste was gelijk raak. Een dropkick van net buiten de 16 verdween boven Jarmo in de kruising. Bij één van de volgenden kwamen ze met z’n tweeën vrij voor Jarmo, maar ze wisten dit niet te verzilveren. In het vervolg van deze 2e helft vonden we in de afronding steeds de tegenstander of het goal zelf op ons pad. Zoals het schot van Luc op de paal. Het schot na een afvallende bal van Dion op de lat. Het schot van Brian op de keeper. Of de drietraps aanval waarbij eerst Quinten op de keeper schoot, in de eerste rebound gebeurde hetzelfde bij Stan en in tweede rebound schoot Paul tegen een verdediger op. Na balverlies op het middenveld ging Paul in de achtervolging, maar bracht de tegenstander daarmee ten val. Helaas voor ons was dat binnen de 16, dus penalty tegen en niet veel later een 3-6 stand. Kort daarop stonden we zelfs met 10 man. Dion kreeg terecht geel vanwege natrappen. Nadat eerst Sietse nog een scoringskans kreeg na een doorkopbal van Quinten op een voorzet van Sieb leek het 4-6 te worden. Echter werd deze vanwege buitenspel alsnog afgefloten. Na meerdere keren net niet het net weten te vinden was de slottreffer, en daarmee de 3-7 winst, voor Quinten die de bal na een voorzet van Rob met een kopbal in de verre hoek deed belanden. Zo teruglezend lijkt het toch nog een heel behoorlijke wedstrijd, zeker qua kansen, maar degenen die ervan getuige waren zullen dit niet beamen.
Vandaag stond de 2e bekerwedstrijd op het programma, thuis tegen HSC’28 JO19-1.

In het begin waren we aanvallend direct goed bezig. De eerste kans was voor Merijn die na een pass van Melvin helaas de keeper op zijn weg vond. Niet veel later wist Ticho de vrijstaande Melvin te bereiken, maar zijn schot ging over. Aan de andere kant mocht HSC het met 2 afstandsschoten proberen, maar was het eerst Délano die de bal kon vangen, de 2e bal ging over. Met Quinten als controlerende gelegenheids laatste man hadden we het achterin best wel goed op orde, maar ondanks dat bleef het wel opletten en waarom bleek al snel. Een steekballetje tussendoor eindigde in een schot op Délano. Die kon de bal wel tegenhouden, maar de rebound ging alsnog tegen de touwen, dus 0-1 achter. Wel even een domper in een voor ons zeker mindere periode in de wedstrijd. Wat konden wij daar tegenover stellen? Als eerste was de het beurt aan Ticho. Zijn poging om een vrije trap direct laag in de korte hoek te plaatsen eindigde via de keeper tot corner. Uit deze corner kreeg Merijn nog een mogelijkheid, maar de bal ging naast. Ook de mooie combinatie tussen Melvin en Ticho eindigde in een strakke voorzet voorlangs, die net aan alles en iedereen voorbij ging. Ook Délano kreeg nog een vrije trap te verwerken. In 2e instantie had hij de bal klemvast voordat de spits van HSC er bij kon komen. Laatste wapenfeit voor rust was een corner van Stan. De mee opgekomen Quinten mocht het koppend 2 keer proberen, echter zonder succes. Grootste tegenvaller was het net voor rust uitvallen van Ticho met een gekwetste enkel, die was dubbelgeklapt na een confrontatie met een HSC schoen.

Met een volle reservebank ter beschikking werden er in de 2e helft de nodige omzettingen gedaan. Dit resulteerde in een overwicht op het middenveld waardoor wij verder van de eigen goal en vooral meer op de helft van de tegenstander kwamen te voetballen. De eerste mogelijkheden dienden zich al snel aan. Paul rukte op via de as van het veld maar zag zijn schot op de 16 gekraakt. In de nastoot kon Luc nog aanleggen maar dit was een simpele prooi voor de keeper. Ook de 2e kans was voor Luc die wederom de keeper als winnaar uit de bus zag komen. Ook de rebound van Jarmo was te zacht om gevaar te kunnen stichten. Zo regen zich de kansen aaneen en zat er toch wel een doelpuntje voor ons in de lucht, zoals de kopkans van Sven uit een corner. Maar ook HSC gaf zich nog niet gewonnen. Door ons eigen gerommel achterin gaven wij ze kans om gevaarlijk te worden, gelukkig zonder succes. Daarna was het Luc die wederom 2 keer in positie kwam om gevaarlijk te worden. Werd zijn eerste schot nog geblokt op de 16 na een pass van Brian, zijn 2e poging ging met een stuit naast. Zo werd het een wedstrijd van allemaal net niet. Dit gold ook voor de steekbal van Jarmo op Melvin die net niet lekker uitkwam. En zoals zo vaak zit het gevaar dan in een counter van de tegenstander. Eén daarvan telden we al, maar Délano kon op miraculeuze wijze redding brengen. Zo bleef het zeker vermakelijk om naar te kijken, maar tenenkrommend om te zien dat het allemaal net niet op z’n plaats viel. Ook de grote schietkans binnen de 16 van Melvin, na een perfect passje van Paul konden we in dit rijtje bijschrijven. Daarna was er een grote omslag in de wedstrijd door een incident in onze eigen 16. Nadat Délano net voor in inkomende spits van HSC de bal kon oprapen besloot deze op hem door te lopen. Délano reageerde boos, maar daar bleef het in eerste instantie bij, totdat de HSC spits besloot hem een kopstoot te moeten geven. Hierna gooide Délano de bal weer tegen hem aan. Uiteraard moest de scheidsrechter hier op ingrijpen met rood voor de HSC spits voor de kopstoot en geel voor Délano voor het gooien van de bal tegen de tegenstander tot gevolg. Beide teams dus verder met 10 man (waarvan wij 10 minuten). Met Sven nu even onder de lat moesten we verder. Gelukkig lieten we ons hier niet te veel door de wijs brengen en bleven we aanvallend de meeste kansen noteren. Op een gegeven moment werd Jordy diep gestuurd. Binnen de 16 werd hij onreglementair naar de grond getrokken, dus penalty. Sven ontfermde zich over dit buitenkansje en liet overtuigend de 1-1 op het bord aantekenen. Als keeper kreeg Sven maar 1 schot op zich afgevuurd, maar deze ging naast. Na 10 minuten tijdstraf mocht Délano weer het veld in en in deze overtalsituatie kregen we de wedstrijd helemaal onder controle. Eerst was het Jarmo die nog te zacht inschoot maar even later tekende Sven wel voor onze 2e treffer. De diep gestuurde Jordy zag zijn voorzet nog eerst te ver uitkomen, maar via Jarmo kwam de bal bij Sven die zich knap vrij kapte om doeltreffend met links uit te halen. Zo volgden er nog meerdere kansen. Paul wist met een diepe bal Jordy te bereiken. Vanaf de 16 wist hij de keeper echter niet te passeren. Volgende gevaar kwam van de door Sven wederom diep gestuurde Jordy. Die vond met zijn voorzet Jarmo bij de 2e paal. Met zijn chocoladebeen liet deze de keeper kansloos. Hierdoor liepen we steeds verder uit en kwam HSC er niet meer door. Misschien wel de mooiste was onze laatste treffer. Een schitterende lange bal van Luc, van zeker 30 meter, kwam op de 16 bij Paul die de uitkomende keeper met een lobje wist te verschalken, dus 4-1. Nog 1 kans was aan ons totaal toe te voegen, maar de kopbal van Jordy ging over na een voorzet van Jarmo. Concluderend kunnen we zeggen dat de positieve agressie, vooral in de tweede helft, ons de winst heeft gebracht. We gaven het niet op ondanks dat het in eerste instantie allemaal niet leek te lukken. Uiteraard is de impact van de rode kaart ook niet te onderschatten, wat hem overigens toch wel 5 wedstrijden schorsing op zal gaan leveren. Een terechte schorsing, want aan de andere kant zullen we hierdoor ook Délano ongeveer 3 wedstrijden moeten missen. Een bezoekje aan de tandarts na de wedstrijd toonde namelijk losse tanden aan als gevolg van deze kopstoot. Allemaal erg jammer, maar ook hierop zullen we moeten anticiperen.