Wedstrijdverslagen NSV JO19-1

Volgende wedstrijd richting het einde van de competitie was op deze maandagavond de inhaalwedstrijd tegen Smerdiek/Stavenisse JO19-1. Doel was om de eerste 20 minuten van afgelopen zaterdag door te trekken en de overige 70 te doen vergeten. Dat die boodschap was aangekomen bleek al snel. We zaten er lekker fel op. Niet dat alles vlekkeloos verliep, maar de intentie om er iets goeds van te maken straalde er van af. Smerdiek bleek wel de nodige snelheid en techniek in huis te hebben en vooral was het opletten als hun spitsen in balbezit kwamen. Eerste echte mogelijkheden waren echter voor ons. Quinten kopte naast na een voorzet van Sieb. Niet veel later een bijna identieke situatie na een voorzet van Ticho. Nu was de balaanname net niet voldoende om er iets moois van te maken. Al snel kwamen we daarna op 1-0. Een verre uittrap van Stan (vandaag weer onder de lat) stuiterde over hun verdediging heen. Brian was het meest attent en wist de bal langs de keeper en in het goal te prikken. Zoals gezegd had Smerdiek veel snelheid voorin en moesten we met regelmaat alle zeilen bijzetten. Onder aanvoering van Sven en met diverse slidings en stevige blokken moesten we keer op keer in actie komen, maar verder dan wat corners kwamen ze toen nog niet. Maar ook daarbij waren ze gevaarlijk. Bij één daarvan werd Stan gecoacht om uit te komen, maar dit bleek een verkeerde inschatting. Hij ging onder de bal door, waarna Smerdiek geheel vrij kon inkoppen, dus 1-1. Smerdiek bleef daarna aandringen en hun schoten gingen gevaarlijk voorlangs, over en naast. Onze beste kans daarna was voor Paul. Hij zette over de as van het veld sterk door tot in hun 16, maar ook zijn schot ging over. Halverwege de 1e helft wist Ticho een voorzet op de 5 meter weg te leggen maar kon de keeper de bal uit de lucht plukken. Een afvallende bal kwam even later bij Melvin in de voeten die Sieb weer wist te bereiken, maar ook die bal ging naast. Brian liet zich van zijn beste kant zien en op strijd bleef hij tot op de achterlijn in balbezit en kon hij zich vrij kappen. Helaas werd het schot van Quinten, nadat Brian de bal op hem had terug gelegd, weer geblokt. Wat we beter hadden kunnen doen is om verdedigend minder vaak en te gemakkelijk vrije trappen weg te geven. Vaak onnodig en op soms gevaarlijke plekken, zoals net buiten de 16. Een aantal keren werd de muur belaagd maar gelukkig niet geslecht of stond Stan goed opgesteld om de bal onschadelijk te maken. Net voor rust leken we nog op voorsprong te komen, maar de kopbal van Sieb ging bij de 2e paal net naast na een corner van Ticho. Ook over rechts kwamen we regelmatig goed door. De sterk spelende Joost vond regelmatig de combinatie maar werden de hieruit voortkomende voorzetten niet altijd op de juiste waarde geschat.

Na rust trokken we gelijk de lijn van de eerste helft door. En binnen een paar minuten hadden we de 2-1 al te pakken. Brian kreeg alle tijd en ruimte om door het midden tot bijna aan de 16 te komen. Zijn schot werd nog door de keeper gekeerd, maar hij had hem niet klemvast. Merijn was er als de kippen bij om de bal weer voor de goal te brengen, welke uiteindelijk bij Quinten in de voeten viel, die deze niet te missen kans koel benutte. Smerdiek was maar kort van slag want ze gaven zich nog zeker niet gewonnen. Dit resulteerde een weer een paar corners, maar nu zonder gevaar. Ook kregen ze nog een grote kans van Sietse cadeau, die de bal in plaats van weg te werken prompt in de voeten van de spits schoof. Gelukkig was ook hij hierdoor verrast en schoot naast. Toch werd het weer gelijk. Een redelijk ongevaarlijk schot van een meter of 25 leek een gemakkelijke prooi voor Stan. Maar hoe het ook kwam, het leek wel op het polletje van Van Breukelen (voor de oudere lezers onder ons), de bal ging kort aan de grond langs of door zijn handen het doel in. Deze domper kwam totaal onverwachts maar had gelukkig maar kort invloed op ons spel, want we gaven de strijd om de 3 punten nog zeker niet op. Melvin probeerde het via een vrije trap, maar dit schot werd gekraakt. Volgende kans startte bij Ticho. Hij stuurde Sieb diep en diens pass kwam bij Quinten. De verdediger zat er kort op maar kon niet voorkomen dat hij doeltreffend uit kon halen, dus opnieuw op voorsprong. We leken zelfs op 4-2 te komen. Wederom werd Quinten door Ticho in de voeten aangespeeld, wederom kon hij sterk doorzetten tot in de 16, maar nu ging het schot naast. Ook Merijn was met regelmaat een plaag voor de verdedigers die soms handen en voeten nodig hadden om hem af te stoppen. In één situatie leek dit vanaf de kant onreglementair dus penalty, maar de scheids zag en besloot anders. In de tegenaanval kwam Smerdiek weer sterk opzetten, dus was het zaak de wedstrijd achterin in het slot te gooien. Maar dat leek gemakkelijker gezegd als gedaan. Op het einde werden de ruimtes steeds groter doordat Smerdiek alles op de gelijkmaker gooide en wij voor een vergroting van de voorsprong gingen. Toen Luc door obstructie net buiten de 16 gestopt werd hadden wij een vrije trap verwacht, maar ook die werd niet gegeven. Schoot Melvin vanaf rand 16 nog naast en kopte ook Sieb naast uit een corner van Brian. Onze laatste echte kans van de wedstrijd was de kopbal van Quinten die de bal uit een vrije trap op maat kreeg van Brian, maar ook die bal belandde niet binnen de palen. De wedstrijd duurde tot 5 minuten in blessuretijd en Smerdiek ging alles of niets spelen om toch nog de gelijkmaker te forceren. En dat lukte nog bijna ook. De eerste keer kon Stan in 2 instanties de bal oprapen en de tweede keer wist hij de bal knap over de lat te werken, waarna de scheids besloot dat het genoeg was. Dus 3 zwaarbevochten punten mochten worden bijgeschreven, wat terecht als een bevrijding werd gevierd. Complimenten Boyzz.

Na 3 weken zonder competitieverplichtingen hebben we met de wedstrijd tegen ODIO JO19-1 de eindsprint van de competitie ingezet. T/m 25 mei moeten we zowel elke zaterdag als ook maandag de 6e als woensdag de 15e voetballen. We begonnen de wedstrijd tegen ODIO , die vanwege facilitaire oorzaak (we waren de shirtjes vergeten) 18 minuten later begon, sterk. De eerste 20 minuten hadden we een duidelijk overwicht en gaven we nagenoeg geen enkele kans weg. Uitgelezen mogelijkheid om op voorsprong te komen was de toegekende penalty, nadat Sven binnen de 16 onderuit werd gehaald toen hij zich vrij wilde draaien. Helaas schoot Quinten de bal vanaf de stip over. Ticho, onze keeper vandaag, mocht een voorzet uit de lucht plukken voordat ODIO gevaarlijk kon worden. Over de flanken kwamen we een aantal keren goed opzetten maar waren de voorzetten niet zuiver genoeg om gevaar te stichten. Uit corners ging ons dat iets beter af. Zo kon Sven hierbij inkoppen, maar ging de bal recht op de keeper af die hem daardoor over de lat kon werken. De daaruit volgende corner werd door Sieb naast gekopt. Eerste keer dat Ticho echt aan de bak moest was op een schot/volley, maar hij liet zich daardoor niet van de wijs brengen. Aan de andere kant kon hun keeper redding brengen op een gekraakt schot van Melvin. Geheel uit het niets kwamen we 1-0 achter. Een vrije trap werd hoog in de pot gegooid en meerdere spelers als ook Ticho gingen naar de bal. Via een hoofd stuiterde de bal miraculeus over alles en iedereen heen over de doellijn. We bleven tot de rust nog aandringen om een gelijkmaker te forceren, zoals te zien in het 1-2tje tussen Sietse en Quinten, maar het sprankelende spel van de eerste 20 minuten konden we niet meer op de mat leggen. De duels werden ook wat harder wat Stan ook een gele kaart opleverde. Niet dat hij de tegenstander echt raakte, maar de beweging op zich zag er niet al te vriendelijk uit zullen we maar zeggen. Dus hadden we een ondertal situatie op het veld. Maar dat duurde maar 3 minuten, want toen stond het al weer 10 tegen 10. Een charge richting Thimo werd namelijk ook met een gele kaart beloond. Nog 2 kansen waren er voor rust voor ons te noteren. In beide gevallen was Brian de aangever, maar zowel Quinten als Melvin zagen hun kopbal of via de tegenstander of rechtstreeks naast gaan.

In de 2e helft hadden we duidelijk moeite om het spel te bepalen. Het werd er steeds slordiger op. Als eerste mocht Ticho zich weer onderscheiden door een vrije trap, die de bal midden voor de goal deed belanden, uit de lucht te plukken. Daarna zette Stan sterk door over rechts en kon hij de bal op Sven terugleggen. Zijn schot was jammer genoeg wederom een prooi voor de keeper. Ook bij een vrije trap van Melvin had er meer in kunnen zitten, maar de bal verdween bij de 2e paal over de achterlijn zonder dat iemand er aan kwam. Even later bleef Quinten sterk aan de bal en schoot Merijn de hieruit volgende afvallende bal over. ODIO hanteerde al vaker de lange bal om in de counter gevaarlijk te worden, maar echt groot gevaar kwam hier niet uit voort. Tot dit moment. De bal viel tussen onze verdediging en keeper in. Hun spits was er als eerste bij en ook de tot buiten de 16 uitkomende Ticho kon de bal nog wel toucheren, maar onvoldoende zodat de bal alsnog bij de spits vlak voor de doellijn terug in de voeten viel en kon hij de bal simpel binnen schuiven. Daarna golfde het spel over en weer op een niet zo hoogstaand niveau. We hadden wel het nodige balbezit en ODIO rekende vooral op de counter. Zo was er nog een schietkans voor Quinten, maar wederom was de keeper spelbreker. Ticho bracht wederom redding op een lastig schot nagenoeg vanaf de achterlijn. Ook kregen we nog een mogelijkheid bij een vrije trap van Melvin, maar deze bal werd laag bij de 2e paal tot corner verwerkt. Een voorzet van Quinten plukte de keeper in 2 instanties uit de lucht. Gaf Paul een mooie steekbal op Sven, maar ook dit schot werd weer gekraakt. Even later probeerde Paul het zelf vanuit de draai, maar deze bal verdween over het doel. In de counter bleef ODIO gevaarlijk en hieruit viel ook de 3-0. Hun rechterspits kapte zich vrij om een voorzet op maat af te leveren bij de 2e paal. Overhoeks verdween de bal tegen de touwen. Hiermee was de wedstrijd definitief gespeeld maar kregen we nog 1 mogelijkheid om de eer te redden. Een vrije trap van Sietse zeilde echter net over de kruising. Laatste kans was voor ODIO, maar uit een 1 op 1 situatie kwam Ticho als winnaar uit de bus. Samenvattend een teleurstellende wedstrijd waar zeker meer in had kunnen zitten als we de lijn van de 1e 20 minuten hadden door kunnen trekken. Normaal gesproken houd ik me verre van commentaar op de scheids, zijn ook onmisbare vrijwilligers binnen een vereniging, maar deze keer eiste hij toch een vermelding op in dit verslag. Niet eens vanwege zijn manier van fluiten of over de uitslag, maar wel dat hij het amusant vond om onze jongens te intimideren en kleineren met kinderachtige en onsportieve uitspraken. Hem hiermee confronterend leverde een dito reactie op….

Op deze late zaterdag namiddag moesten we in Roosendaal aantreden tegen hun JO19-2. Gezien de ranglijst een geduchte tegenstander. Maar denk sowieso niet dat er gemakkelijke tegenstanders op deze lijst voor komen. Elke week zullen we moeten knokken voor de punten, wat ook prima is. Met een wat gehavend team vanwege de nodige blessures gingen we de strijd aan. En dat ging ons goed af. Aan niets was te zien dat zij zo hoog op de ranglijst stonden. Combinerend kwamen we er aardig doorheen en konden daar de nodige kansen uit creëren. Achterin was het wel opletten want ze hadden snelle spitsen in hun gelederen en wisten die met diverse steekpassjes of lange ballen goed te bereiken. Hierdoor was ook hun eerste kans te noteren. Maar gelukkig kon Rob de bal net op tijd corner tikken na een snelle aanval over links waar een gevaarlijke voorzet uit voort kwam. Daarna was het Luc die Brian op maat bediende. Zijn kruisend schot ging net naast. Zo bleef het spel over en weer gaan en was het een amusant spektakel. Volgende kans was weer voor Roosendaal, maar de kopbal ging naast. Daarna waren wij weer aan de beurt en kon Sven vanaf een meter of 20 afvuren. Dit harde schot spatte op het voorhoofd van hun laatste man uiteen, hem groggy achterlatend op het veld. Durf toch wel te stellen dat wij op dat moment het betere van het spel hadden en we werden hier ook met een doelpunt mee beloond. Quinten wist de mee opgekomen Sven te bereiken. Opnieuw vanaf afstand vertrok het leer van zijn schoen. Nu stond er geen verdediger meer in de weg (de laatste man zat nog bij te komen op de bank) en had ook de keeper geen verweer op deze uithaal. Roosendaal had al snel hun antwoord klaar en probeerde het nu ook vanaf afstand. Maar de paal was onze vriend en liet de bal terug het veld in kaatsen. Niet veel later stond het toch 1-1. Een onfortuinlijk misverstand tussen Stan (vandaag weer onze keeper) en Sieb zorgde er voor dat geen van beiden ingrepen op een eigenlijk ongevaarlijke voorzet. Hierdoor kwam de bal bij de vrijstaande spits die dit cadeautje gretig in ontvangst nam. Nog voor rust vielen er meerdere kansen te noteren. Zoals het schot van Brian dat naast ging. Of de corner van Ticho die via Sieb bij Sven kwam. Zijn kopbal leek de kruising in te gaan maar werd net voor de doellijn alsnog uit de hoek gekopt. Ook had Sieb nog een vrije kans na de voorzet van Ticho maar ook deze bal werd op de lijn gekeerd. Het geluk lachte ons aanvallend misschien niet zo toe, maar verdedigend hadden we er ook weer wel profijt van. Een aantal behoorlijke mogelijkheden gingen bij hun ook voorlangs of over. Zo leken we met deze gelijke stand de rust in te gaan. Maar het venijn zat hem ook hier weer in de staart. Slordig balverlies op het middenveld leidde deze aanval in. Omdat het verdedigend toen bij ons ook even ontregeld was combineerde Roosendaal er dwars door heen om doeltreffend uit te halen. Jammer deze onverdiende achterstand, maar zeker geen reden voor paniek gezien het groot aantal kansen. En dat klopte precies. Deze tweede helft kregen we legio kansen om de stand weer gelijk te trekken. Kansen waren er voor een koppende Sven na een corner van Ticho. De bal werd weer op de lijn gekeerd en in de rebound schoot Merijn over. Het zelfde lot trof het afstandsschot van Thimo. Ook kreeg Quinten een kopkans na een voorzet van Luc en kwam Sieb net niet goed met zijn passen uit om de bal bij de 2e paal binnen te tikken na een vrije trap van Sven. En zoals de ongeschreven voetbalwet zegt: “Als je zelf niet scoort valt hij aan de andere kant” werd deze ook vanmiddag weer als waarheid bewezen. Roosendaal kreeg in de tweede helft welgeteld 2 kansen en evenveel doelpunten. Wij zijn dus afgestraft op efficiëntie. Na de 3-1, die via onderkant lat werd binnen geschoten, gingen we nog meer pushen voor een aansluitingstreffer. Zo zag Quinten zijn schot via de handen van de keeper naast gaan en ook zijn kopbal na een corner van Brian kon de keeper pareren. Ook kreeg Sieb nog een kopkans welke naast ging. In de counter kwam Roosendaal toen op 4-1. Op snelheid kwamen ze over rechts door en de voorzet werd door hun aanvaller midden voor de goal binnengeschoten. Nog voor dat de tijd verstreken was kregen we nog 4 opgelegde kansen. Testte Quinten koppend alweer de lat, ging de lob van Luc via de handen van de keeper over, schoot Sietse hard over de kruising en zag Brian zijn schot via zijkant paal naast gaan. Het leek er op dat hoe lang we ook door zouden voetballen er geen bal meer in zou gaan. Blijkbaar had de scheidsrechter dit ook door, want hij floot ruim voor tijd af. Complimenten voor de getoonde inzet en de vele kansen. Jammer van het niet af kunnen maken en het soms slordige en onnodige balverlies. Vond dit zeker onze sterkste wedstrijd deze competitie ondanks de geflatteerde uitslag. Biedt het volste vertrouwen voor de komende wedstrijden, maar voorwaarden zullen altijd blijven Motivatie Inzet en Strijd. Is dat aanwezig gaan we elke wedstrijd voor de 3 punten.

Vandaag moesten we inhalen tegen Alliance JO19-1, welke 2 weken geleden vanwege de regen was afgelast. Zij zijn de lijstaanvoerder met 4 gewonnen partijen. Dus we wisten dat we vol aan de bak moesten om een goed resultaat te kunnen behalen. Het bleek al snel dat zij over de nodige kwaliteit beschikten en een lekker potje konden voetballen. Wijzelf moesten er voor knokken, maar dat was op voorhand bekend. Was ook onze wens, vandaar dat we nu in deze competitie, in de 3e dus hogere klasse als in het najaar 2018, uitkomen. Hierin kunnen we nog het nodige leren. Achterin hadden we het zeker lastig en gaven we teveel ruimte weg waardoor ze regelmatig er doorheen konden snijden. Gelukkig gingen hun eerste ballen voorlangs of kon Stan, onze man onder de lat vandaag vanwege de handblessure van Délano, tijdig ingrijpen. Zeker het eerste half uur voetbalden we lekker mee. Zelf konden we gevaarlijk worden uit een aantal vrije trappen, maar meestal was de bal een prooi voor hun keeper of verdedigers. Even leken we op achterstand te komen, maar verdween de bal net naast na een onoverzichtelijke scrimmage. Onze eerste echte mogelijkheid was voor Quinten. De vrije trap op links van Ticho leek precies bij de 2e paal bij hem in de voeten te vallen. Helaas kwam hij net een pasje te kort om de bal te kunnen beroeren. Kort daarna kwamen we op achterstand. Wederom was hun snelle spits onze verdedigers de baas nadat hij werd diep gestuurd. 1 op 1 met Stan wist hij ook hem te passeren. Niet veel later een kopie van zo’n zelfde actie, alleen kwam nu met de 1 op 1 Stan als winnaar uit de bus. Onze laatste kans voor rust was een afvallende bal die bij Thimo in de voeten viel. Maar hij schoot hoog over. Een 1e helft waarin we te onrustig aan de bal waren waardoor we onnodig vaak de bal weer inleverden. Ook een helft waarin de linies voor en achter te ver uit elkaar voetbalden en het middenveld soms onbezet leek. Taak dus om dit in de 2e helft beter te doen. We gingen de duels zeker niet uit de weg en ook werd er flink aanspraak op de conditie gemaakt, waardoor sommige jongens tot op het tandvlees moesten gaan. Eerste kans was voor Alliance maar dit schot ging naast. Daarna probeerde Paul het een keer van afstand. Een mooie poging maar de bal zeilde over de lat. Diezelfde Paul moest niet veel later ingrijpen toen hun spits alleen op Stan af dreigde te gaan. Net buiten de 16 had hij hem ingehaald en kon hij hem ten koste van een professionele overtreding het scoren beletten. Ook deze vrije trap belandde naast de goal. Wederom een goed optreden van Stan kon een 2e treffer voorkomen. Net voor de lat plukte hij bekwaam de bal uit de lucht. Even leken we de stand gelijk te trekken. Sven zette sterk door tot binnen de 16, maar tot 2 keer toe kon hun keeper redding brengen. Helaas viel kort daarna uit een corner alsnog de 0-2 binnen. Even later leek Alliance ons ook de genadeslag toe te dienen, maar het was opnieuw Stan die de bal knap uit de onderhoek tot corner wist te tikken. Met nog een minuut of 15 op de klok kwamen we terug in de wedstrijd. Het afstandsschot van Paul werd in eerste instantie nog door hun keeper gekeerd maar Quinten was er als de kippen bij om de rebound te benutten, dus 1-2 en nog tijd voor meer. Nog meer kwam het nu op strijd aan. En in dit tumult kreeg een Alliance speler nog rood vanwege een slaande beweging. Echt grote kansen konden we helaas niet meer creëren en was onze laatste kans een schot van Sven welke door hun keeper gepareerd werd. Hun laatste kans was een verdwaalde voorzet die onder de lat dreigde binnen te vallen. Maar ook deze bal kon Stan voortijdig onschadelijk maken. Al met al een op strijd gelijkwaardige wedstrijd. Alliance wellicht voetballend wat beter maar een gelijkspel had zeker op zijn plaatst geweest.

Met de carnavalsliedjes nog nadreunend in de oren moest vandaag de knop weer om naar de realiteit, de uitwedstrijd tegen SVC JO19-1 stond namelijk op het programma. Terugkijkend naar mijn notities zie ik dat ik maar bar weinig heb opgeschreven. Dat kan eigenlijk maar 2 dingen betekenen. Of het was zo spannend en zenuwslopend met vele hoogtepunten dat ik de tijd niet kreeg om iets te noteren, of er viel misschien niet zo veel te schrijven omdat het niet zo best was. Ben bang dat de eerste stelling helaas niet op waarheid berust. Wat niet in ons voordeel was, zonder dit als excuus te gebruiken, waren de 6 afwezigen vanwege ziekte, blessure en schorsing. Desondanks hadden we met degenen wel aanwezig gewoon een volwaardig team op het veld staan dat in normale doen zeker een mooie prestatie zou moeten kunnen neerzetten. Helaas bleek daar op het veld niet veel van terecht te komen. Denk dat zolang ik me kan heugen, dit één van onze minste wedstrijden sinds jaren is geweest. Waren de tegenstanders dan zo goed? Was best een leuk team met één duidelijke uitblinker, hun rossige nr. 10. Bij vele acties en bij bijna elk doelpunt was hij betrokken of was hij de afmaker. Maar ook dit is een zwak excuus voor de geleden nederlaag. Hem werd ook het podium gegund om zijn kunsten te mogen vertonen. Geef je zo’n gast weinig ruimte dan komt ook hij minder goed uit de verf. Denk daarom dat we eerst maar eens in de spiegel moeten kijken naar waar het vandaag bij ons aan ontbrak. Totaal geen rust aan de bal. Vele foute keuzes, foute inspeelpasses en aannames. Te vaak de “weg is weg” methode toegepast waardoor we heel veel balverlies leden om hiermee de tegenstander het veldoverwicht te gunnen. De voorste linie werd maar amper bereikt en hun keeper hebben we over de gehele wedstrijd gezien maar welgeteld 2 keer op de proef kunnen stellen. Oké, natuurlijk stond er een zuidwesterstorm langs over het veld, maar ook daar heeft de tegenstander last van. En oké moest Délano in de rust gewisseld worden vanwege een handblessure, maar toen stond het al 3-0. Met de uiteindelijke 5-0 zijn we zowel letterlijk als figuurlijk van het veld geblazen. Toch nog even een kort verslag over de wedstrijd: Met de eerder genoemde storm vol in de rug speelde het begin van de eerste helft zich vooral op de helft van SVC af. Eerste speldenprikje was van Melvin, maar zijn schot ging over. Kort daarop mocht SVC het in de counter proberen, maar dit schot ging naast. Na een vrije trap van SVC tegen de wind in bleef de bal achter onze verdediging hangen. Hun nr.10 anticipeerde hier handig op, pikte de bal op en liet de uitkomende Délano kansloos. Ook de 2-0 kwam van zijn voet. Na slecht uitverdedigen over links mocht hij vanaf de 16 meter schuin voor het doel vrij inschieten, wat hij bekwaam deed. Hierna kwamen wij gesteund door de wind nog een aantal keren over de middellijn. Dit leverde een vrije trap op welke door Ticho werd overgeschoten. Daarna onze eerste echte poging op doel. Het schot van Stan ging richting kruising, maar de keeper kon hem tot corner verwerken. Na ongeveer een halfuur spelen stond de 3-0 al op het bord. Een scherpe voorzet vanaf rechts werd rond de penaltystip tot in de hoek bij de 2e paal verlengd. In een uiterste poging deze bal nog te keren schuurde Délano met zijn pink over de grond. Deze onnatuurlijke beweging leverde hem, wat achteraf op de huisartsenpost is geconstateerd, waarschijnlijk een scheurtje in z’n vinger en beschadigd kapsel op. Maar het spel ging verder en een schot van Melvin, die hard en rakelings naast ging, luidde de rust in. Na rust ging Stan keepen omdat het niet verstandig was om Délano verder te laten spelen. Nu moesten we tegen de wind in opboksen. Dit leverde ons tot de laatste 5 minuten haast geen enkele goed lopende aanval op. Het lukte veel te weinig om een medespeler te vinden, laat staan een fatsoenlijke combinatie aan te gaan. Met fysieke strijd probeerden we onze onmacht met regelmaat te compenseren, hierbij de grens van de scheids opzoekende. Dit resulteerde uiteindelijk in een gele kaart en 10 minuten bedenktijd voor Sietse. Hiervoor viel al de 4 en 5-0. Bij 4-0 stond Jan en alleman te kijken wie de bal weg zou trappen. Uiteindelijk dus niemand en kon hun nr. 10 weer vrijuit de hoek uitzoeken. Het wordt een beetje eentonig maar ook de volgende kans was weer voor hem, maar een uitkomende Stan verkleinde zijn doel dusdanig dat de bal naast ging. Zijn blok rond de middellijn leverde hem wel zijn 4e en SVC 5e doelpunt op. In zijn rush richting Stan kon hij niet afgestopt worden en liet de bal wederom tegen de touwen belanden. Ook de 6-0 leek in de maak, maar de vrije trap schampte de kruising. Even leek het er nog op dat we alsnog een eretreffer mochten bijschrijven, maar ook dat was ons niet gegund. De corner van Brian viel via Sven in de voeten van Sieb, maar zijn inzet werd op de doellijn gekeerd. Gelukkig blies de scheids daarna vrij snel af en verlieten wij met het schaamrood op de kaken het veld.

Vandaag stond de verschoven wedstrijd tegen SPS JO19-1 op het programma. 

Een tegenstander die we nog nooit eerder hadden getroffen en die ook pas vandaag hun eerste wedstrijd gingen spelen. Dus een grote onbekende. Reden temeer om geconcentreerd aan de wedstrijd te beginnen en ons niet te laten verrassen. Maar dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. We lieten ons te gemakkelijk het kaas van het brood eten. Gaven niet thuis in 1 tegen 1 duels en gaven veel te veel ruimte weg waar de Zeeuwse opponent gretig gebruik van maakte. Meerdere keren kwamen ze door het midden sterk opzetten en vonden telkens, ook over de zijkanten, de vrije man. Positioneel deden ze dat veel beter dan wijzelf. Gevaarlijk zeilde de bal een aantal keren voorlangs en ook de corners brachten keer op keer gevaar. Ons eerste wapenfeit was een vrije trap van Sietse. Maar zijn schot/voorzet werd door de keeper onschadelijk gemaakt. Te weinig konden wij vat op de tegenstander krijgen en een tegendoelpunt lag op de loer. Deze viel inderdaad dus ook. Door het midden werd hun spits diep gestuurd en ook de uitkomende Délano kon niet voorkomen dat de bal vanaf rand 16 binnen werd geschoten. Op dat moment zeker een verdiende achterstand. Dat die stand tot aan de rust op het bord bleef staan, was soms meer geluk dan wijsheid. 

Een aantal keren was SPS dicht bij een 2e treffer maar hun schoten gingen over en naast. Ook bij een aantal scrimmages was vrouwe Fortuna aan onze zijde. Te weinig konden we hier tegenover zetten, want buiten de vrije trap van Brian, die de keeper uit de lucht kon plukken, viel er niet veel meer te noteren. Daar de achterstand nog maar 1 doelpunt betrof was het zeker nog geen verloren partij. Noodzaak was dan wel om het in de tweede helft over een andere boeg te gooien om hiermee zelf kansen te gaan creëren en te voorkomen dat de tegenstander kansen krijgt, wat in de rust nog even duidelijk werd gemaakt. Dat deze boodschap aangekomen was bleek al snel. De wedstrijd kantelde in ons voordeel. Nu hadden we wel het balbezit en konden we wel over de flanken de achterlijn halen. Alleen de eindpass of afwerking bleef vooralsnog hierbij achter. Verdedigend bleef het opletten, zoals bij die indraaiende corner, die onderkant lat schampte. Eerste kansje voor ons was voor Dion. Zijn schot, na een corner, verdween via de tegenstander naast. Corners bleven de tweede helft aan beide zijdes gevaarlijk. Zo moest Délano kort daarop hierbij tot 2 maal toe ingrijpen, maar kwam andermaal als winnaar uit de strijd. Ons spel verdiende op dat moment wel een gelijkmaker. Die kwam van de schoen van Jordy. Een hardwerkende Dion veroverde op het middenveld de bal die precies bij Jordy in voeten viel. Zonder na te denken vuurde hij de bal vanaf een meter of 25 tegen de touwen. Een prachtige treffer die iedereen verraste. 

Ook SPS ging nog voor de 3 punten maar verder dan wat schoten vanaf afstand kwamen ze op dat moment niet. Bij ons was het voorbereidende werk wel goed verzorgd, maar de eindpass en/of afronding bleef hier nog bij achter. Tot het moment dat Sieb over links weer op kwam draven. Zijn verre voorzet viel precies bij de inlopende Melvin bij de 2e paal in de voeten, dus 2-1. Het vuur was hiermee nog niet gedoofd, want nog meerdere kansen vielen ons ten deel. Maar zowel de kans van Brian na een combinatie tussen Sven en Jordy, als de kans van Jordy na een steekballetje van Melvin gingen over. Taak was nu om deze voorsprong vast te houden en achterin niets meer weg te geven. 

Dit leek ons te gaan lukken totdat met een crosspass hun linker spits werd diep gestuurd. Délano besloot ook uit te moeten komen, maar de spits was met een slim lobje zowel Kevin als Délano de baas. De bal leek in de verre hoek binnen te vallen, maar raakte net voldoende de lat en/of paal om niet over de doellijn te gaan. De kopbal in de rebound daarna ging gelukkig over. Hier gingen we echt door het oog van de naald. De laatste minuten konden we de wedstrijd uitvoetballen en waren de 3 punten ons deel. Terugkijkend naar de eerste helft onverdiend, kijkend naar de tweede helft loon naar werken.

Na ruim 2 maanden winterslaap mochten we vandaag eindelijk weer eens aan het gras ruiken. Onder een mooi voorjaarszonnetje trapten we om 15.00 uur in Roosendaal af tegen DVO’60 JO19-2. 

Nog ietwat onwennig drukten we toch meteen ons stempel op de wedstrijd. Met een hoge balsnelheid en goed positie kiezend kwamen we er combinerend steeds mooi uit. Vooralsnog was het veel middenveld spel, want grote kansen kwamen er nog niet. Soms dreven we de combinaties ook te ver door en werd er te laat gekozen om eens af te vuren. Eerste echte kans was voor Melvin na een pass van Sieb die sterk was doorgestoomd over de linkerflank. Helaas raakte Melvin de bal niet goed met als gevolg een simpele opraapbal voor de keeper. Ook onze voorzetten vanaf de zijkanten brachten onvoldoende gevaar en konden door de DVO verdediging of keeper simpel onschadelijk gemaakt worden. Nadat eerst Melvin nog had naast geschoten, na een 1-2 tje met Merijn, en Luc had naast gekopt na een mooie actie op de achterlijn en dito voorzet van Ticho konden we de eerste grote kans voor DVO noteren. In de counter kwamen ze op de 16 tot een scoringskans, maar dit schot zeilde over. Het werd daarom tijd om ons veldoverwicht om te gaan zetten in doelpunten en ons niet in slaap laten sukkelen door DVO zodat zij in de counter hiervan konden profiteren. Verdedigend zaten we er kort op. Zowel Joost als Sieb gaven weinig ruimte weg en Rob en Paul zorgde voor rust in het centrum. Na wederom een aanval over vele schijven kwam uiteindelijk Merijn in scoringspositie, maar ook zijn schot miste venijn. Kort daarop kwamen we terecht wel op voorsprong. Een schitterende pass van Paul met buitenkant rechts viel mooi bij Luc in de voeten en hij was op weg om te gaan scoren. Echter werd hem onrechtmatig de voet dwars gezet door een DVO verdediger. Kordaat wees de scheids vanaf afstand naar de stip. Gelukkig hadden we geen VAR, want uit betrouwbare bron hadden we intussen vernomen dat de overtreding al buiten de 16 was gemaakt. Ticho liet zich niet van de wijs brengen en schoot de bal vanaf 11 meter tegen de touwen. Tot de rust kregen we nog meerdere kansen om de score te verhogen, maar het wilde maar niet lukken om de 0-2 op het bord te krijgen. Kansen waren er o.a. voor Melvin, maar zijn schot werd gekraakt. Sven kopte ruim over na een corner van Ticho. Tot 2x toe kapte Sieb daarna zijn tegenstanders uit om daarna de bal perfect op Jordy terug te leggen. Hij schoot met links hard op goal, maar de keeper redde bekwaam. Laatste kans voor de pauze was wederom voor Melvin. Een mooi geplaatst schot viel over de keeper helaas precies op de lat. In de scrimmage hierop volgend was bijna niet meer te volgen wie wel of niet de bal raakte, maar een doelpunt werd het niet. 

Na rust misten we een beetje het vuur uit de eerste helft. We werden slordiger in de aannames en passes en moesten dit steeds vaker met een overtreding recht zetten. Dit was natuurlijk precies waar DVO op zat te wachten. Hun meeste gevaar kwam juist uit vrije trappen of diepe ballen. Ons lukte het op dat moment niet echt meer om de mooie combinaties van voor de pauzes terug te vinden. Kansen kwamen er ondanks dat gemis toch. Sieb zette met een steekballetje Dion vrij voor de keeper. Die verkleinde echter zijn doel dusdanig goed dat hij het schot van Dion kon keren. Even later werd Melvin in positie gebracht na een pass van Paul, maar hij raakte de bal maar half. De bal belandde bij Dion, maar zijn schot ging naast. De verlossende 0-2 viel kort daarop alsnog. Na een actie van Melvin, met de nodige schijnbewegingen over de as van het veld, kwam de bal bij Jordy, die de bal binnen kon schuiven. Hierna vonden we weer iets terug van het goede spel van de eerste helft en konden we elkaar weer beter vinden. Met Thimo en Ticho op de flanken konden we het spel de nodige breedte meegeven. Ook achterin voetbalde Délano lekker mee, was altijd aanspeelbaar en zorgde mede daar samen met Rob, Sieb en Sietse voor de nodige rust in het spel en werden er nauwelijks noemenswaardige kansen weggegeven. Even later weer een hachelijke situatie in de 16 van DVO. Maar zowel Dion, Jordy, Thimo en Melvin lukte het niet om te scoren. Ook de schoten van Paul, die het tot tweemaal toe vanaf afstand probeerde, misten niet veel later de juiste richting. Even leek het nog 1-2 te worden maar Délano keerde de bal, uit één van de spaarzame tegenaanvallen van DVO, die net onder de lat dreigde binnen te vallen, bekwaam. Wederom een scrimmage voor het doel van DVO was onze laatste kans om de score te verhogen, maar andermaal slaagde o.a. Jordy, Dion en Sietse er niet in om de bal binnen te prikken. Moet gezegd worden dat ook de keeper hier een knappe bijdrage in had. In nagenoeg de laatste minuut hadden we wederom het voordeel van de niet aanwezige VAR. Overduidelijk kwam de bal binnen de eigen 16 bij Melvin, die de verdediging vrijwillig te hulp had geschoten, op zijn arm en verdween daardoor over de achterlijn. Corner besliste de scheids en dus geen penalty tegen. Kort na deze meevaller was de wedstrijd ten einde en waren de eerst 3 punten binnen.

Er is een gezegde: Om in een competitie mee te dingen voor de titel zul je ook je slechte wedstrijden moeten winnen. 

En in die missie zijn we vandaag met vlag en wimpel geslaagd. We toonden als nooit tevoren onze eigenschap om ons naadloos aan te passen aan de kwaliteit van onze tegenstander, vanmiddag Unitas JO19-4. Dat daarmee het aanzien van de wedstrijd, ondanks het fraaie nazomer weer, tot onder het vriespunt was gedaald, daar maalden we blijkbaar niet om. In de eerste minuten zag het er nog niet eens zo slecht uit. We hadden zeker het betere van het spel wat ook resulteerde in een aantal kansen. Na een steekballetje van Jarmo vond Merijn de keeper op zijn pad en werd een hobbelend schot door de keeper tot corner verwerkt. De 0-1 viel uit een corner van Luc. Slim liep Dion onder de bal door waardoor de bal op rand 16 bij Sven in de voeten viel. Zonder twijfel verdween de bal over de doellijn. We hadden de druk er toen goed op zitten en hadden veelvuldig balbezit. Een schot van Melvin had zeker meer verdiend, maar deze spatte uiteen op de kruising. Toch verdubbelden we al snel de score. Na een een-tweetje tussen Paul en Melvin kon eerstgenoemde de bal vanaf de achterlijn voorleggen. Jarmo liep de bal binnen. Ook de 0-3 kwam van zijn voet. Op de middellijn was Dion zijn tegenstander met de kop de baas en wist de bal bij Jarmo te krijgen, die op kon rukken naar de 16. Met alleen de keeper nog voor hem maakte hij geen fout en liet het net voor de derde keer bollen. Niet veel later zag Melvin zijn afstandsschot over de verre kruising zeilen en wist de keeper redding te brengen na een vlammend schot van Brian in de korte hoek. Dit beloofde dus veel goeds, maar helaas was het hierna veel kommer en kwel. Als we de verkregen kansen daarna simpel hadden uitgespeeld, en niet zo onrustig aan de bal waren geweest had de ruststand veel hoger uit kunnen (of moeten) vallen. Maar we lieten de touwtjes wel erg gemakkelijk vieren en gunde Unitas keer op keer de bal. Dat hieruit zelfs gevaarlijke counters uit voort kwamen hadden we enkel en alleen aan onszelf te danken. De eerste 2 uitbraken van Unitas wist Stan (1e helft weer als keeper onder de lat) onschadelijk te maken door bij de eerste snel uit te komen en bij de tweede de bal te vangen uit een vrije trap. Vervolgens mocht de Unitas spits door de verdediging heen soleren om gevaarlijk uit te halen, maar zijn schot verdween aan de voor ons gunstige kant van de paal, dus naast. Voordat Unitas de volgende kans kreeg hadden wij nog een uitgelezen mogelijkheid om de score verder op te voeren, maar Dion wist de bal niet tussen de palen te krijgen na een corner van Brian die in 2e instantie bij hem in de voeten kwam. Daarna gebeurde het onvermijdelijke: Unitas wist te scoren. Na een diepe bal mocht hun spits vrij oprukken tot aan Stan en wist hem na een 1 op 1 situatie te passeren. Zelfs met het povere spel wat we op de mat wisten te leggen kregen nog meerdere kansen voor rust. Melvin was goed op dreef met zijn afstandsschoten. Werd eerst zijn dropshot nog door de keeper gepareerd, ook zijn volgende, die prachtig in de verre kruising leek te vallen, kon hij met de vingertoppen alsnog keren, maar de bal viel daarmee precies in de voeten van Jarmo, dus toch 1-4. Daarna leek het 2-4 te worden nadat Sven onder de bal door ging en de spits de bal over Stan heen wist te lobben, maar we hadden de mazzel dat de bal net naast ging. Wijzelf kregen voor rust nog een 5-tal grote kansen, 2x Melvin, Dion en 2x Merijn, maar lukte het niet te scoren. Het laatste schot van Unitas die over de verre hoek heen ging luidde de verlangende rust in.

Na rust hadden we Jarmo onder lat geposteerd en mocht Stan zich weer een keer als voetballer uitleven. Het aantal kansen die we creëerden waren ontelbaar maar door ons slordig spel smoorden deze te vaak in de afronding. Was het laatste half uur van de 1e helft al niet erg best, de 2e helft deed daar allerminst voor onder. Ondanks dit getoonde en ons onwaardige spel wisten we niettemin 2 keer te scoren. Het steekballetje van Melvin viel precies in de loop van Luc die hard binnenschoot. Na sterk doorzetten van Stan over de rechterflank wist hij met zijn voorzet Dion bij de 2e paal te vinden, die dit buitenkansje gretig in ontvangst nam. Zelfs hierna konden we ons niet verlossen van de slordigheden. En het excuus dat dit legitiem was gezien de score is er één van het zwakkere soort. Door ons spel gunden we Unitas de nodige kansen. En de eerste was gelijk raak. Een dropkick van net buiten de 16 verdween boven Jarmo in de kruising. Bij één van de volgenden kwamen ze met z’n tweeën vrij voor Jarmo, maar ze wisten dit niet te verzilveren. In het vervolg van deze 2e helft vonden we in de afronding steeds de tegenstander of het goal zelf op ons pad. Zoals het schot van Luc op de paal. Het schot na een afvallende bal van Dion op de lat. Het schot van Brian op de keeper. Of de drietraps aanval waarbij eerst Quinten op de keeper schoot, in de eerste rebound gebeurde hetzelfde bij Stan en in tweede rebound schoot Paul tegen een verdediger op. Na balverlies op het middenveld ging Paul in de achtervolging, maar bracht de tegenstander daarmee ten val. Helaas voor ons was dat binnen de 16, dus penalty tegen en niet veel later een 3-6 stand. Kort daarop stonden we zelfs met 10 man. Dion kreeg terecht geel vanwege natrappen. Nadat eerst Sietse nog een scoringskans kreeg na een doorkopbal van Quinten op een voorzet van Sieb leek het 4-6 te worden. Echter werd deze vanwege buitenspel alsnog afgefloten. Na meerdere keren net niet het net weten te vinden was de slottreffer, en daarmee de 3-7 winst, voor Quinten die de bal na een voorzet van Rob met een kopbal in de verre hoek deed belanden. Zo teruglezend lijkt het toch nog een heel behoorlijke wedstrijd, zeker qua kansen, maar degenen die ervan getuige waren zullen dit niet beamen.

Vandaag stond de 2e bekerwedstrijd op het programma, thuis tegen HSC’28 JO19-1.

In het begin waren we aanvallend direct goed bezig. De eerste kans was voor Merijn die na een pass van Melvin helaas de keeper op zijn weg vond. Niet veel later wist Ticho de vrijstaande Melvin te bereiken, maar zijn schot ging over. Aan de andere kant mocht HSC het met 2 afstandsschoten proberen, maar was het eerst Délano die de bal kon vangen, de 2e bal ging over. Met Quinten als controlerende gelegenheids laatste man hadden we het achterin best wel goed op orde, maar ondanks dat bleef het wel opletten en waarom bleek al snel. Een steekballetje tussendoor eindigde in een schot op Délano. Die kon de bal wel tegenhouden, maar de rebound ging alsnog tegen de touwen, dus 0-1 achter. Wel even een domper in een voor ons zeker mindere periode in de wedstrijd. Wat konden wij daar tegenover stellen? Als eerste was de het beurt aan Ticho. Zijn poging om een vrije trap direct laag in de korte hoek te plaatsen eindigde via de keeper tot corner. Uit deze corner kreeg Merijn nog een mogelijkheid, maar de bal ging naast. Ook de mooie combinatie tussen Melvin en Ticho eindigde in een strakke voorzet voorlangs, die net aan alles en iedereen voorbij ging. Ook Délano kreeg nog een vrije trap te verwerken. In 2e instantie had hij de bal klemvast voordat de spits van HSC er bij kon komen. Laatste wapenfeit voor rust was een corner van Stan. De mee opgekomen Quinten mocht het koppend 2 keer proberen, echter zonder succes. Grootste tegenvaller was het net voor rust uitvallen van Ticho met een gekwetste enkel, die was dubbelgeklapt na een confrontatie met een HSC schoen.

Met een volle reservebank ter beschikking werden er in de 2e helft de nodige omzettingen gedaan. Dit resulteerde in een overwicht op het middenveld waardoor wij verder van de eigen goal en vooral meer op de helft van de tegenstander kwamen te voetballen. De eerste mogelijkheden dienden zich al snel aan. Paul rukte op via de as van het veld maar zag zijn schot op de 16 gekraakt. In de nastoot kon Luc nog aanleggen maar dit was een simpele prooi voor de keeper. Ook de 2e kans was voor Luc die wederom de keeper als winnaar uit de bus zag komen. Ook de rebound van Jarmo was te zacht om gevaar te kunnen stichten. Zo regen zich de kansen aaneen en zat er toch wel een doelpuntje voor ons in de lucht, zoals de kopkans van Sven uit een corner. Maar ook HSC gaf zich nog niet gewonnen. Door ons eigen gerommel achterin gaven wij ze kans om gevaarlijk te worden, gelukkig zonder succes. Daarna was het Luc die wederom 2 keer in positie kwam om gevaarlijk te worden. Werd zijn eerste schot nog geblokt op de 16 na een pass van Brian, zijn 2e poging ging met een stuit naast. Zo werd het een wedstrijd van allemaal net niet. Dit gold ook voor de steekbal van Jarmo op Melvin die net niet lekker uitkwam. En zoals zo vaak zit het gevaar dan in een counter van de tegenstander. Eén daarvan telden we al, maar Délano kon op miraculeuze wijze redding brengen. Zo bleef het zeker vermakelijk om naar te kijken, maar tenenkrommend om te zien dat het allemaal net niet op z’n plaats viel. Ook de grote schietkans binnen de 16 van Melvin, na een perfect passje van Paul konden we in dit rijtje bijschrijven. Daarna was er een grote omslag in de wedstrijd door een incident in onze eigen 16. Nadat Délano net voor in inkomende spits van HSC de bal kon oprapen besloot deze op hem door te lopen. Délano reageerde boos, maar daar bleef het in eerste instantie bij, totdat de HSC spits besloot hem een kopstoot te moeten geven. Hierna gooide Délano de bal weer tegen hem aan. Uiteraard moest de scheidsrechter hier op ingrijpen met rood voor de HSC spits voor de kopstoot en geel voor Délano voor het gooien van de bal tegen de tegenstander tot gevolg. Beide teams dus verder met 10 man (waarvan wij 10 minuten). Met Sven nu even onder de lat moesten we verder. Gelukkig lieten we ons hier niet te veel door de wijs brengen en bleven we aanvallend de meeste kansen noteren. Op een gegeven moment werd Jordy diep gestuurd. Binnen de 16 werd hij onreglementair naar de grond getrokken, dus penalty. Sven ontfermde zich over dit buitenkansje en liet overtuigend de 1-1 op het bord aantekenen. Als keeper kreeg Sven maar 1 schot op zich afgevuurd, maar deze ging naast. Na 10 minuten tijdstraf mocht Délano weer het veld in en in deze overtalsituatie kregen we de wedstrijd helemaal onder controle. Eerst was het Jarmo die nog te zacht inschoot maar even later tekende Sven wel voor onze 2e treffer. De diep gestuurde Jordy zag zijn voorzet nog eerst te ver uitkomen, maar via Jarmo kwam de bal bij Sven die zich knap vrij kapte om doeltreffend met links uit te halen. Zo volgden er nog meerdere kansen. Paul wist met een diepe bal Jordy te bereiken. Vanaf de 16 wist hij de keeper echter niet te passeren. Volgende gevaar kwam van de door Sven wederom diep gestuurde Jordy. Die vond met zijn voorzet Jarmo bij de 2e paal. Met zijn chocoladebeen liet deze de keeper kansloos. Hierdoor liepen we steeds verder uit en kwam HSC er niet meer door. Misschien wel de mooiste was onze laatste treffer. Een schitterende lange bal van Luc, van zeker 30 meter, kwam op de 16 bij Paul die de uitkomende keeper met een lobje wist te verschalken, dus 4-1. Nog 1 kans was aan ons totaal toe te voegen, maar de kopbal van Jordy ging over na een voorzet van Jarmo. Concluderend kunnen we zeggen dat de positieve agressie, vooral in de tweede helft, ons de winst heeft gebracht. We gaven het niet op ondanks dat het in eerste instantie allemaal niet leek te lukken. Uiteraard is de impact van de rode kaart ook niet te onderschatten, wat hem overigens toch wel 5 wedstrijden schorsing op zal gaan leveren. Een terechte schorsing, want aan de andere kant zullen we hierdoor ook Délano ongeveer 3 wedstrijden moeten missen. Een bezoekje aan de tandarts na de wedstrijd toonde namelijk losse tanden aan als gevolg van deze kopstoot. Allemaal erg jammer, maar ook hierop zullen we moeten anticiperen.