Wedstrijdverslagen NSV JO19-1


Er is een gezegde: Om in een competitie mee te dingen voor de titel zul je ook je slechte wedstrijden moeten winnen. En in die missie zijn we vandaag met vlag en wimpel geslaagd. We toonden als nooit tevoren onze eigenschap om ons naadloos aan te passen aan de kwaliteit van onze tegenstander, vanmiddag Unitas JO19-4. Dat daarmee het aanzien van de wedstrijd, ondanks het fraaie nazomer weer, tot onder het vriespunt was gedaald, daar maalden we blijkbaar niet om. In de eerste minuten zag het er nog niet eens zo slecht uit. We hadden zeker het betere van het spel wat ook resulteerde in een aantal kansen. Na een steekballetje van Jarmo vond Merijn de keeper op zijn pad en werd een hobbelend schot door de keeper tot corner verwerkt. De 0-1 viel uit een corner van Luc. Slim liep Dion onder de bal door waardoor de bal op rand 16 bij Sven in de voeten viel. Zonder twijfel verdween de bal over de doellijn. We hadden de druk er toen goed op zitten en hadden veelvuldig balbezit. Een schot van Melvin had zeker meer verdiend, maar deze spatte uiteen op de kruising. Toch verdubbelden we al snel de score. Na een een-tweetje tussen Paul en Melvin kon eerstgenoemde de bal vanaf de achterlijn voorleggen. Jarmo liep de bal binnen. Ook de 0-3 kwam van zijn voet. Op de middellijn was Dion zijn tegenstander met de kop de baas en wist de bal bij Jarmo te krijgen, die op kon rukken naar de 16. Met alleen de keeper nog voor hem maakte hij geen fout en liet het net voor de derde keer bollen. Niet veel later zag Melvin zijn afstandsschot over de verre kruising zeilen en wist de keeper redding te brengen na een vlammend schot van Brian in de korte hoek. Dit beloofde dus veel goeds, maar helaas was het hierna veel kommer en kwel. Als we de verkregen kansen daarna simpel hadden uitgespeeld, en niet zo onrustig aan de bal waren geweest had de ruststand veel hoger uit kunnen (of moeten) vallen. Maar we lieten de touwtjes wel erg gemakkelijk vieren en gunde Unitas keer op keer de bal. Dat hieruit zelfs gevaarlijke counters uit voort kwamen hadden we enkel en alleen aan onszelf te danken. De eerste 2 uitbraken van Unitas wist Stan (1e helft weer als keeper onder de lat) onschadelijk te maken door bij de eerste snel uit te komen en bij de tweede de bal te vangen uit een vrije trap. Vervolgens mocht de Unitas spits door de verdediging heen soleren om gevaarlijk uit te halen, maar zijn schot verdween aan de voor ons gunstige kant van de paal, dus naast. Voordat Unitas de volgende kans kreeg hadden wij nog een uitgelezen mogelijkheid om de score verder op te voeren, maar Dion wist de bal niet tussen de palen te krijgen na een corner van Brian die in 2e instantie bij hem in de voeten kwam. Daarna gebeurde het onvermijdelijke: Unitas wist te scoren. Na een diepe bal mocht hun spits vrij oprukken tot aan Stan en wist hem na een 1 op 1 situatie te passeren. Zelfs met het povere spel wat we op de mat wisten te leggen kregen nog meerdere kansen voor rust. Melvin was goed op dreef met zijn afstandsschoten. Werd eerst zijn dropshot nog door de keeper gepareerd, ook zijn volgende, die prachtig in de verre kruising leek te vallen, kon hij met de vingertoppen alsnog keren, maar de bal viel daarmee precies in de voeten van Jarmo, dus toch 1-4. Daarna leek het 2-4 te worden nadat Sven onder de bal door ging en de spits de bal over Stan heen wist te lobben, maar we hadden de mazzel dat de bal net naast ging. Wijzelf kregen voor rust nog een 5-tal grote kansen, 2x Melvin, Dion en 2x Merijn, maar lukte het niet te scoren. Het laatste schot van Unitas die over de verre hoek heen ging luidde de verlangende rust in.
Na rust hadden we Jarmo onder lat geposteerd en mocht Stan zich weer een keer als voetballer uitleven. Het aantal kansen die we creëerden waren ontelbaar maar door ons slordig spel smoorden deze te vaak in de afronding. Was het laatste half uur van de 1e helft al niet erg best, de 2e helft deed daar allerminst voor onder. Ondanks dit getoonde en ons onwaardige spel wisten we niettemin 2 keer te scoren. Het steekballetje van Melvin viel precies in de loop van Luc die hard binnenschoot. Na sterk doorzetten van Stan over de rechterflank wist hij met zijn voorzet Dion bij de 2e paal te vinden, die dit buitenkansje gretig in ontvangst nam. Zelfs hierna konden we ons niet verlossen van de slordigheden. En het excuus dat dit legitiem was gezien de score is er één van het zwakkere soort. Door ons spel gunden we Unitas de nodige kansen. En de eerste was gelijk raak. Een dropkick van net buiten de 16 verdween boven Jarmo in de kruising. Bij één van de volgenden kwamen ze met z’n tweeën vrij voor Jarmo, maar ze wisten dit niet te verzilveren. In het vervolg van deze 2e helft vonden we in de afronding steeds de tegenstander of het goal zelf op ons pad. Zoals het schot van Luc op de paal. Het schot na een afvallende bal van Dion op de lat. Het schot van Brian op de keeper. Of de drietraps aanval waarbij eerst Quinten op de keeper schoot, in de eerste rebound gebeurde hetzelfde bij Stan en in tweede rebound schoot Paul tegen een verdediger op. Na balverlies op het middenveld ging Paul in de achtervolging, maar bracht de tegenstander daarmee ten val. Helaas voor ons was dat binnen de 16, dus penalty tegen en niet veel later een 3-6 stand. Kort daarop stonden we zelfs met 10 man. Dion kreeg terecht geel vanwege natrappen. Nadat eerst Sietse nog een scoringskans kreeg na een doorkopbal van Quinten op een voorzet van Sieb leek het 4-6 te worden. Echter werd deze vanwege buitenspel alsnog afgefloten. Na meerdere keren net niet het net weten te vinden was de slottreffer, en daarmee de 3-7 winst, voor Quinten die de bal na een voorzet van Rob met een kopbal in de verre hoek deed belanden. Zo teruglezend lijkt het toch nog een heel behoorlijke wedstrijd, zeker qua kansen, maar degenen die ervan getuige waren zullen dit niet beamen.


Vandaag stond de 2e bekerwedstrijd op het programma, thuis tegen HSC’28 JO19-1. In het begin waren we aanvallend direct goed bezig. De eerste kans was voor Merijn die na een pass van Melvin helaas de keeper op zijn weg vond. Niet veel later wist Ticho de vrijstaande Melvin te bereiken, maar zijn schot ging over. Aan de andere kant mocht HSC het met 2 afstandsschoten proberen, maar was het eerst Délano die de bal kon vangen, de 2e bal ging over. Met Quinten als controlerende gelegenheids laatste man hadden we het achterin best wel goed op orde, maar ondanks dat bleef het wel opletten en waarom bleek al snel. Een steekballetje tussendoor eindigde in een schot op Délano. Die kon de bal wel tegenhouden, maar de rebound ging alsnog tegen de touwen, dus 0-1 achter. Wel even een domper in een voor ons zeker mindere periode in de wedstrijd. Wat konden wij daar tegenover stellen? Als eerste was de het beurt aan Ticho. Zijn poging om een vrije trap direct laag in de korte hoek te plaatsen eindigde via de keeper tot corner. Uit deze corner kreeg Merijn nog een mogelijkheid, maar de bal ging naast. Ook de mooie combinatie tussen Melvin en Ticho eindigde in een strakke voorzet voorlangs, die net aan alles en iedereen voorbij ging. Ook Délano kreeg nog een vrije trap te verwerken. In 2e instantie had hij de bal klemvast voordat de spits van HSC er bij kon komen. Laatste wapenfeit voor rust was een corner van Stan. De mee opgekomen Quinten mocht het koppend 2 keer proberen, echter zonder succes. Grootste tegenvaller was het net voor rust uitvallen van Ticho met een gekwetste enkel, die was dubbelgeklapt na een confrontatie met een HSC schoen.
Met een volle reservebank ter beschikking werden er in de 2e helft de nodige omzettingen gedaan. Dit resulteerde in een overwicht op het middenveld waardoor wij verder van de eigen goal en vooral meer op de helft van de tegenstander kwamen te voetballen. De eerste mogelijkheden dienden zich al snel aan. Paul rukte op via de as van het veld maar zag zijn schot op de 16 gekraakt. In de nastoot kon Luc nog aanleggen maar dit was een simpele prooi voor de keeper. Ook de 2e kans was voor Luc die wederom de keeper als winnaar uit de bus zag komen. Ook de rebound van Jarmo was te zacht om gevaar te kunnen stichten. Zo regen zich de kansen aaneen en zat er toch wel een doelpuntje voor ons in de lucht, zoals de kopkans van Sven uit een corner. Maar ook HSC gaf zich nog niet gewonnen. Door ons eigen gerommel achterin gaven wij ze kans om gevaarlijk te worden, gelukkig zonder succes. Daarna was het Luc die wederom 2 keer in positie kwam om gevaarlijk te worden. Werd zijn eerste schot nog geblokt op de 16 na een pass van Brian, zijn 2e poging ging met een stuit naast. Zo werd het een wedstrijd van allemaal net niet. Dit gold ook voor de steekbal van Jarmo op Melvin die net niet lekker uitkwam. En zoals zo vaak zit het gevaar dan in een counter van de tegenstander. Eén daarvan telden we al, maar Délano kon op miraculeuze wijze redding brengen. Zo bleef het zeker vermakelijk om naar te kijken, maar tenenkrommend om te zien dat het allemaal net niet op z’n plaats viel. Ook de grote schietkans binnen de 16 van Melvin, na een perfect passje van Paul konden we in dit rijtje bijschrijven. Daarna was er een grote omslag in de wedstrijd door een incident in onze eigen 16. Nadat Délano net voor in inkomende spits van HSC de bal kon oprapen besloot deze op hem door te lopen. Délano reageerde boos, maar daar bleef het in eerste instantie bij, totdat de HSC spits besloot hem een kopstoot te moeten geven. Hierna gooide Délano de bal weer tegen hem aan. Uiteraard moest de scheidsrechter hier op ingrijpen met rood voor de HSC spits voor de kopstoot en geel voor Délano voor het gooien van de bal tegen de tegenstander tot gevolg. Beide teams dus verder met 10 man (waarvan wij 10 minuten). Met Sven nu even onder de lat moesten we verder. Gelukkig lieten we ons hier niet te veel door de wijs brengen en bleven we aanvallend de meeste kansen noteren. Op een gegeven moment werd Jordy diep gestuurd. Binnen de 16 werd hij onreglementair naar de grond getrokken, dus penalty. Sven ontfermde zich over dit buitenkansje en liet overtuigend de 1-1 op het bord aantekenen. Als keeper kreeg Sven maar 1 schot op zich afgevuurd, maar deze ging naast. Na 10 minuten tijdstraf mocht Délano weer het veld in en in deze overtalsituatie kregen we de wedstrijd helemaal onder controle. Eerst was het Jarmo die nog te zacht inschoot maar even later tekende Sven wel voor onze 2e treffer. De diep gestuurde Jordy zag zijn voorzet nog eerst te ver uitkomen, maar via Jarmo kwam de bal bij Sven die zich knap vrij kapte om doeltreffend met links uit te halen. Zo volgden er nog meerdere kansen. Paul wist met een diepe bal Jordy te bereiken. Vanaf de 16 wist hij de keeper echter niet te passeren. Volgende gevaar kwam van de door Sven wederom diep gestuurde Jordy. Die vond met zijn voorzet Jarmo bij de 2e paal. Met zijn chocoladebeen liet deze de keeper kansloos. Hierdoor liepen we steeds verder uit en kwam HSC er niet meer door. Misschien wel de mooiste was onze laatste treffer. Een schitterende lange bal van Luc, van zeker 30 meter, kwam op de 16 bij Paul die de uitkomende keeper met een lobje wist te verschalken, dus 4-1. Nog 1 kans was aan ons totaal toe te voegen, maar de kopbal van Jordy ging over na een voorzet van Jarmo. Concluderend kunnen we zeggen dat de positieve agressie, vooral in de tweede helft, ons de winst heeft gebracht. We gaven het niet op ondanks dat het in eerste instantie allemaal niet leek te lukken. Uiteraard is de impact van de rode kaart ook niet te onderschatten, wat hem overigens toch wel 5 wedstrijden schorsing op zal gaan leveren. Een terechte schorsing, want aan de andere kant zullen we hierdoor ook Délano ongeveer 3 wedstrijden moeten missen. Een bezoekje aan de tandarts na de wedstrijd toonde namelijk losse tanden aan als gevolg van deze kopstoot. Allemaal erg jammer, maar ook hierop zullen we moeten anticiperen.